PloyVeeraya 🫶🏻

พลอยกิน Tofusan มาตั้งแต่ตอนยังเป็นนศภ ตกใจเหมือนกันที่รู้ว่าวันนี้ Tofusan น้ำเต้าหู้ ยอดขาย 1,700 ล้านแล้ว !!  

วันก่อนมีโอกาสไปฟังพี่นาม Suranam Parnichakarn ใน ONE CLUB – The Founders Club ที่ภูเก็ตมาค่า เลยขอแอบมาเล่าให้ทุกคนฟังด้วยกัน

ก่อนจะเริ่ม Session กัน พี่นามเริ่มจากถามว่าใครเคยกิน Tofusan กันบ้าง
– คนที่ยกมือพี่นามแซวเลยว่าทุกคนที่ยกมือเป็นคนรสนิยมดีมากครับ 55555
– ของมันแน่ค่ะพี่นาม 5555 🤣

เอาล่ะ คนมีรสนิยมทั้งหลาย พร้อมกันแล้วรึยังค้าา พร้อมแล้วไปกันเล้ย

____________________________________

|| 🏁 จุดเริ่มต้นของ Tofusan ||

🔬 รากเหง้าของความหลงใหลใน R&D
– พี่นามจบวิศวะธรรมศาสตร์ แล้วไปทุนไปต่อโทที่ออส สาขา Development of technology
– ซึ่งสาขานี้เรียนพวกอะไรแปลกๆ หน่อย ที่คนอาจจะงงกัน
– เช่น พี่นามถามขึ้นมว่า “รู้ไหมว่ามีข้อเสียอะไร ? กังหันลม..”
– คนในห้องก็ตอบไปต่างๆ นาๆ ก่อนพี่นามจะเฉลยว่า
– ตรงนั้นจะ “เลี้ยงวัวไม่ได้” (เห้ย5555)
– เพราะว่าจะมีแสงกระพริบตลอดเวลา (แสงลอดผ่านช่องกังหันเป็นช่วงๆ)
– แล้ววัวจะเป็นบ้า 555555555555555555 😂
– พอเรียนเรื่องพวกนี้เลยทำให้รู้สึกว่า “เทคโนโลยีเป็นเรื่องที่ไม่ยาก” แต่เราแค่ต้องรู้ลึกให้พอ เพื่อเอาวิธีคิดพวกนี้บริบทต่างๆ ไป implement ให้ได้
– ตอนไปอยู่โน้นก็ทำงานล้างจานที่ออสเตรเลีย
– ขับจักรยานเก่าๆ ไปเรียนโดนฝรั่งบูลลี่ 555 เก็บไว้เป็นแรงผลักดัน (แต่จริงๆ เกลียดมัน 5555)
– จริงๆ ไม่ให้นักเรียนทุนทำงาน แต่ก็ทำงานทุกอย่าง 😂
– ทั้งขับรถส่งของ ทำงานครัว เก็บเงินได้เป็นล้านเลย กินข้าวร้านก็ฟรี
– กลับมาก็ใช้ทุน 2 ปีที่ในไทย

.

☝🏻 ธุรกิจก่อนหน้า TOFUSAN

– หลังจากกลับมาไทยเมื่อ 14 ปีที่แล้ว ทำขนมไทยชื่อ เวตาน่า (บ๊วยคืนชีพ !!!!!)
– มายก็อด 5555 คืนชีพจริง กินตอนสอบ (ขายที่เมืองจีนดีมาก)
– อย. ไทยไม่ให้จดคำว่าคืนชีพ เพราะว่า overclaim ! กินแล้วจะคืนชีพจริง 55
– เพิ่มเติมก็เคยทำทั้ง เม็ดบัวฉาบ ขนมผิงจักรพรรดิ สาคูมะพร้าวอ่อนกวนกะทิจากอังกฤษ
– ตอนทำเม็ดบัวฉาบ มันหืนง่ายมาก ก็เลยไปทำงานวิจัย ไปเจอที่ศิลปากร
– เค้าบอกว่า ต้องเหวี่ยงน้ำมันออก เค้าแนะนำ “ให้ซื้อเครื่องซักผ้าใหม่ที่สะอาด มาเหวี่ยงน้ำมัน”
– เครื่องไม่พังด้วย !! 555555555 😂
– แต่ต้อง make sure ว่าห้ามซักผ้านะ 55555555
– ทำแบรนด์นั้นกับเพื่อนอีก 2 คน แล้วก็แยกออกมาทำสิ่งที่ไม่ขัดกับเพื่อน
– หลังจากทำมา 2 ปีก็ไปบวช พรรษากว่า แม่ตามกลับมา
– แต่ตอนนั้นเจอปัญหาใหญ่อย่างนึงคือ “คุณพ่อชอบกินน้ำเต้าหู้ !”
– แล้วต้อง “ลำบากไปซื้อตอนเช้า !!” ก็เลยทำเองมันซะเลย 555
– คุณพี่คะ 555555555555 ตอนฟังอยู่คิดในใจ ถ้าเป็นเราคงขี้เกียจทำมากกว่าออกไปซื้อ สมัยนี้คงเรียก GRAB ไปเอา 😂
.

😳 ไม่ได้ใช้เงินที่บ้านเลยในการทำ TOFUSAN

– ไม่ได้ขอเงินที่บ้านตั้งแต่ปริญญาตรีเลย
– แต่ตอนนั้นก็มีทำสนามฟุตซอล ชาไทย → พวกนั้นไม่รอด เหลือ Tofusan รอด
– เริ่มทำใน LAB 11 เดือนมาก่อน (อายุ 26-27 )
– ตอนนั้นถ้าใช้เงินที่บ้าน จะต้องเอาเงินไปคืนกงสี !
– ถ้าสำเร็จก็ไม่ต้องเอาเงินไปคืนด้วย !
– พอคิดได้แล้วว่าจะทำน้ำเต้าหู้ ก็กลับไปคุยกับอาจารย์เครื่องซักผ้าที่ศิลปากรนั้น 55
– ตรงนี้พี่นามแวะเสริมว่า เวลาจะทำอะไร “ต้องนึกถึง incentive ของฝั่งตรงข้ามเสมอ”
– น้ำเต้าหู้ ไม่ sexy เลยในการ submit paper สำหรับ researcher !!!
– ถ้าเป็นผำสกัด ดูน่าทำขึ้นมาหน่อย
– แล้วก็พบว่าแต่ละประเทศ “มีวิธีทำไม่เหมือนกัน”
– วิธีการแช่ บางที่ก็ไม่แช่ ต้มเลยแล้วเหวี่ยง
– ญี่ปุ่น ต้มไปเลย ไม่แช่ เพราะทำลาย Trypsin ไปเลย
– จีน แช่ถั่วต่ำมาก เพราะไม่มี Trypsin
– ไทย แช่กะๆ เอาง่าย 5555
– ไปทำ Market Research มาว่า 15 ปีที่แล้วเจอว่า “ฟองเต้าหู้หากินยาก”
– ถ้าอยากกินต้องไปสั่ง “ชุดผัก MK” แล้วได้แถมมา 55555
– ก็เลยไปทำ “วิจัยว่า ฟองเต้าหู้นี้ ไม่ละลายเวลาทำน้ำเต้าหู้” 💗

____________________________________

🏪 กว่าจะไปวางใน Shelf ร้านสะดวกซื้อได้ต้องฝ่าด่านอะไรบ้าง ?

– ตอนทำใหม่ๆ เลยไปออก Thaifex ที่เมืองทอง
– ปีแรกๆ ก็จ้างผลิต lot ตัวอย่าง ไม่มีตัง ไม่ทันด้วย เลยปริ้นท์เอง 555
– Sticker จริงๆ ต้องกลมๆ ไดคัทด้วย ต้องเอามือตัด 100 – 200 ขวดไปเรียงในงานแฟร์ให้เท่ากันทุกขวด
– จนจัดซื้อ “เข้าใจว่าเป็น package จริงมีโรงงาน” 🤣 55555555555555
– Villa เป็นหนึ่งในลูกค้าด้วย
– แล้วก็เริ่มเอา PO ไปค้ำกับโรงงาน
– ผู้บริหาร 7-11 ก็มาเห็นในงานนั้นแหละ (เดินมาคนเดียว)
– ตอนนั้นพี่นามก็เถียงเค้าบอกว่า “พี่อย่ามาหลอกผม 5555555”
– พอเถียงเยอะก็เรียกลูกน้องมา คนเต็มเลย เป็นคนจาก 7-11 จริง555
– ตอนนั้นขาย 35 บาทก็แพงนะ คิดว่ามันผิดที่ผิดทาง
– เลยทำเป็นขวดเล็ก ราคา 20 บาท เข้าถึงง่าย
– แต่ชีวิตก็ไม่ได้ง่าย → OEM แล้วปิดฝาไม่สนิท มีเหงื่อไอน้ำข้างขวด → มีสนิม
– เจอ 13 ขวดที่เจอ→ ต้องเรียกคืนทั้งหมดแล้วไปทำลายทิ้ง
– ตอนนั้น “หมดตัว” มีหนี้เลย แงงง 😥

____________________________________

🏬 ตอนนั้นมั่นใจได้ยังไงว่า 7-11 จะขายดี?

– เค้าไม่ได้การันตีอะไรให้ ความเสี่ยงเป็นของเรา
– ตอนแรกกลัวว่า 7-11 จะก้อปแบรนด์ไหม
– แต่ว่าความคิดนี้เปลี่ยนไปเมื่อ “เข้าใจ incentive ของ buyer”
– ก็คือการ “หาของใหม่เข้าไป”
– ไม่ว่าจะเป็นของใหม่ในตลาด
– หรือว่า “ของตัวเอง”
– ตอนนั้นก็เลยบอกว่า “ถ้าพี่อยากหา copy brand เดี่ยวผมก้อปปี้ตัวเองให้ !!”
– ซึ่งออกมาแล้ว 3 แบรนด์ เจ๊งหมดเลย 5555555555555555
– ลูกในไส้ กับลูกนอกไส้ ! Come onnnn ! 555555555 😂
– แต่อย่าใช้แบรนด์ Tofusan นะ ! เพราะเราเป็นเด็กเนิร์ด เราเป็นขับ toyota ไม่ได้ขับรถสปอร์ต จะเปรี้ยวไม่ได้
– ทำชื่อไปให้เค้าเลือก 5555555
– เลยออกแบรนด์ใหม่ ให้เหมือนขับรถสปอร์ต→ แบรนด์ชื่ออาแปะ (สปอร์ตมาก5555)
– มี Waku soy ด้วย ก็เจ๊ง 55555
– เข้า 7-11 ตอน 2014 2015
– พอ 7-11 ชวน ตอนแรกจ้างผลิต → โดน Recall แล้วเจ็บมาก
– หลังจากนั้นก็คิดว่า “จะต้องตัดตอนบางอย่าง” มีโรงงานเล็กๆ ที่เล็กมาก เท่าบาร์กาแฟ
– ทำโม่ถั่วเหลืองบางส่วนส่งโรงงาน

____________________________________

🏬 Logo Only At 7-11

– ทุกคนจะโดน 7-11 ขอให้ทำ product ที่ only at 7 เพื่อดึง Traffic
– เลยต้องกลับไปเรื่องว่า “เค้ามี incentive อะไร ???”
– ก็ทำ only at 7-11 ได้แต่ว่าเปลี่ยนไซส์ เปลี่ยนราคา สูตรขายที่อื่นได้เหมือนกัน
– 7-11 เองก็เป็นหน้าต่างในการพัฒนาสินค้าใหม่ๆ ในการออก Flavour ใหม่ๆ เพื่อพัฒนาตลาด
– หลังจากที่ Makro 7-11 Lotus รวมกัน แต่ละที่ก็จะมีเป้าที่ต่างกัน
– เพราะมีการแข่งกันด้วย
– เพราะฉะนั้นก็ต้อง manage relationship กับพวกเค้าไปด้วย
– อย่าง After You ออกชาพร้อมดื่ม (ที่ขายในร้าน) → ขายใน 7-11 (only at เหมือนกัน)
– อย่างขนมปังเนยโสด ทำ portion เล็ก ก็ขายใน 7-11 อย่างเดียวก็ขายได้ดีมาก

____________________________________

🧈 การทำน้ำเต้าหู้แบบทั่วๆ ไปเป็นยังไง ?

– ปกติจะมี “น้ำมัน” “นมผง” “โปรตีน”
– ตอนที่เริ่มทำ จุดต่างคือ “ไม่ใส่น้ำมัน” ยังอร่อย !!!
– น้ำมันทำให้อร่อย เหมือนกินชูโทโร่ อร่อยกว่าเนื้อปกติ “เพราะว่ามีมัน ทำให้นัว”
– ปกติถ้าเราเอาน้ำ กับ น้ำมัน มา Blend กันมากพอเราจะเห็นว่ามันนัวเข้ากันกลายเป็นสีขาวเหมือนนมแล้ว → เพราะว่าโมเลกุลของน้ำมันเล็กมากๆ หักเหแสงจน “ทึบแสง” → เลยขาว
– ไม่ใส่น้ำมัน แต่ทำให้นัว ยังอร่อย ก็เป็นเรื่อง Process การโม่ การต้มต่างๆ
– การให้ความร้อนดูละเอียดมากว่าต้องขึ้นไปเท่าไหร่ ค้าง Temp นั้นเอาไว้นานเท่าไหร่ ?
– ต้องมีกลิ่น Caramel ไหม ??
– คนในวงการ Food บางคนทำยี่ห้อตัวเอง แต่ไม่กล้ากินของตัวเอง เพราะฉะนั้นเรื่องนี้สำคัญ

____________________________________

🤔 คัดถั่วเหลืองยังไง ?

– เมื่อก่อนตอนแรกๆ ก็ใช้ในไทยอยู่
– แต่ตอนนี้แคนนาดา ฝรั่งเศส เพราะกลัว US มีความผันผวน
– ถั่วเหลืองไทย “โปรตีนไม่ถึง”
– เพราะว่าถ้าเอาโปรตีนสูง → ไขมันมักจะสูงตาม เลยต้องไปคัดเอาอันนี้
– สายพันธุ์ชื่อ นาริตะ ส่งไปให้ญี่ปุ่นเพื่อให้ Kikoman ทำโชยุ
– แต่ตอนนี้ต้องใช้ตัวอื่นแล้ววว
.

🍗 Protein content และ เชื้อ เป็นเรื่องสำคัญ
– เพราะวิธีการแช่ การต้มแบบที่ไม่ใส่ Chemical เป็นท่ายาก ! แต่ “ปลอดภัย”
– แช่แบบที่ “โปรตีนไม่หลุดไปกับน้ำ”
– และวิธีการโม่ กับการปั่น นี่ไม่เหมือนกันนะรสชาติ !
– ถ้าผนังเซลล์แตกจะรสชาติต่างกัน

____________________________________

🛍️ ตอนนี้มีหลาย SKU เรามีแนวคิดยังไงในการออกแต่ละ product ?

– พวก High protein มาจากที่รู้ว่า “หวานน้อย 2% น้ำตาลขายดีสุด”
– พวกจืด 0% น้ำตาล → ขายยากมาก !!!!
– มีญาติที่ภรรยาเป็นมะเร็งแล้วต้องกินโปรตีนเยอะมากๆ
– กินไข่เป็น main แล้วก็รู้สึกกลืนยาก
– เลยกินน้ำเต้าหู้เยอะมาก แล้วเหนื่อย !! เพื่อให้กินแล้วถึง
– ก็เลยทำ High protein น้ำตาล 2%ให้เค้ากิน ก็ Happy
– เวลา Benchmark คิดว่า work แล้วให้คนรู้จักกินก็โอเค
– แต่พอลองขาย → คนที่กินกลุ่มนี้ “ไม่ตอบรับ”
– product 2018 → 21 g protein 3-4 ฟองไข่ไก่ ต้องเลิก !
– ตอนนั้นคิดว่า Protein น้อยไป อัพเพิ่มเป็น 25 g ก็ยังเจ๊ง !!!
– แล้วก็ไปเจอว่า “ต้องน้ำตาล 0% เท่านั้นนน !!”
– เพราะเค้ายอมมากิน Soy ที่อร่อยน้อยกว่า Whey แล้ว !
– มันก็ต้องน้ำตาล 0% เลย !!!!!!!! 😮
– แต่ก็ Blend Sweetener หญ้าหวานน้อยๆๆๆ แบบ 1:ล้านหน่วย
– หลังจากนั้นค่อย Duplicate

🩷 รสชาติที่ขายดีสุดในไทย 3 อันดับ

1. Chocolate
2. Vanilla
3. Strawberry

– Strawberry ทำกับ Soy ยาก !
– แล้วถ้าทำ Chocolate แบบไม่ใส่น้ำตาลเลย.. ก็จะยิ่งเศร้าหมอง จะเลือกยังไงดี
– แต่ถ้าใส่น้ำตาลไป.. ก็ผิดคอนเส็ป..
– หรือจะเลือกไม่ใส่น้ำตาลไป ปล่อยให้มันเศร้าหมอง ??
– สุดท้ายไม่เลือกทั้งคู่ ! ใช้ Sweetener (แต่เป็นตัวที่ปลอดภัยนะ)
– ทำให้หวานไปเลย
– เป็น plant based ที่ขายดีที่สุดในประเทศ
– หลังจากขายดีก็เริ่มทำ งาดำ
– การออก SKU หลายๆ อันทำแยกเพราะจะได้ครอบคลุมกลุ่มลูกค้าที่ชอบไม่เหมือนกัน

____________________________________

🤔 การทำ Food Research ผลที่ได้อาจจะเชื่อไม่ได้ 100%

– คนเราเอาอะไรให้ฟรี พอถามเค้า แม้ว่าจะไม่อร่อยอยากให้ 0 “เค้าก็ให้ 6”
– เพราะว่าคนไทยชอบไม่พูดอะไรแบบที่คิด
– ส่วนอันที่ควรจะได้ 10 มันก็จะให้แค่ 8 งี้ !!
– ดังนั้นทำมาแล้วก็เอาให้ลูกค้าชิมจากสเกลเล็ก → ใหญ่
– อย่างการให้ชิม ถ้าบางคนเป็น Chocolate lover ก็จะให้คะแนนกลุ่มนี้เยอะหน่อย
– ควรต้องไปถามลูกค้าแบบ “ให้เค้าลองจ่ายเงินจริงๆ”
– เคยเอา mock ที่ทำ packaging 2 แบบไปลองวางให้คนหยิบไปจ่ายเงินดู
– แต่ทุกครั้งที่ลูกค้าหยิบ จะต้องบอกว่าอันนี้เป็น mock up ให้ลูกค้าจ่ายเงินจริงๆ

____________________________________

👪 พนักงานในองค์กรดูแลบริหารยังไงบ้าง ?

– ตอนมีพนักงาน 2 คนเคยทำได้ 3 ล้านบาทต่อปี !!
– ตอนนั้นตัวเองรับจ้างเป็น MD full time เพื่อเอาเงินมาจ้างพนักงาน fulltime คนนั้น 555555
– พนักงานเงินเดือน 18,000 2 คนก็เอาเงินเดือน MD 30,000 ไปจ่าย แล้วก็ส่วนต่างเป็นค่ารถค่าน้ำมัน
– พนักงาน 1 ท่านนั้นตอนนี้เป็นแฟน → ตอนนี้เป็นภรรยา และเป็นเจ้านายไปแล้ว
– ตอนมี 2 คนดูแลง่ายมาก
– แต่ยอดขาย 30 กว่าล้านปีที่ 3 → รับเพิ่มมาเป็นรวม 3 คน
– แต่พี่นามก็ยังทำทุกอย่าง ขับรถส่งของ
– ถ้าเมื่อมีคนเกิน 7 – 8 คน “เราจะไม่สามารถคุยกับทุกคน ได้ในทุกวัน”
– จุดนี้จะต้องเริ่มสร้าง Culture แล้ว
– ซึ่ง “Culture ควรจะง่าย”
– เช่น วิสัยทัศน์ของโรงเรียน บอกว่าจะสร้างเด็กที่มีคุณภาพ จริยธรรม จิตวิญญาณที่ดี …….. ยาวมาก
– องค์กรณ์แบบนี้จริงๆ “ไม่มี core value ที่ทุกคน deliver ร่วมกันจริงๆ”
– แต่ถอยกลับมาว่า ทำ Tofusan “เพราะอยากให้พ่อแม่ได้กินของดี”
.

🩷 Culture เป็นคำว่า CARE

– อยากให้ care กัน ซึ่งไปถึงทุกๆ process
– กระทั่ง “การสัมภาษณ์คน” จะมีคำถามแปลกๆ เช่น
– อยู่คนเดียวได้ไหม ? → ถ้าต้องการเพื่อนตลอด จะเป็นภาระ
– วันที่ WFH ก็จะอยู่คนเดียวไม่ได้
– เพื่อนบอกว่าคุณเป็นคนตลกไหม ?
– คุณ Build up team ให้มี momentum ที่ดีขึ้นได้รึเปล่า ?

– วันแรกของพนักงาน “จะต้องมีเพื่อนไปกินข้าวด้วย”
– เพราะว่าเวลาลูกน้องเข้ามาใหม่ ไม่มีเพื่อน วันแรกนั่งจ๋องๆ แล้วไม่มีคนชวนไปกินข้าวด้วย มันเศร้านะ
– พี่นามก็เลย (จะแอบ) assign รุ่นพี่ไว้ว่าจะให้ชวนใครไป
– หลังๆ ไม่ต้อง assign แล้ว
– แต่ทุกอย่างสุดท้ายก็จะ Lead ไปหาคำว่า “CARE”
– ซึ่งสุดท้ายถ้าเราทำแล้วมันพลาด ทุกคนก็จะยังเข้าใจกัน เพราะว่าเป้าหมายสิ่งที่เราเชื่อร่วมกันคือเรื่อง CARE

– สมัยนึงเคยยอมรับ High performance low trust (Toxic มา)
– ทำร้ายทีมไปสักพัก แต่เค้า CAREเค้ามากพอ ไม่กล้าไล่เค้าออก …
– ถ้ารีบไล่ออกก็จะดูเหมือนว่าเราไม่ CARE เค้า สุดท้ายก็ต้องออก
– ตอนที่ให้ออกพูดกับเค้าว่า “พี่ไม่แคร์คนอื่นๆ เลย” 😓
– โดนถามตอบกลับว่า “ใคร !!” 55555555555555555
– ตอนนี้พนักงาน 400 กว่าคน (มา 3 ปีแล้ว)

____________________________________

🗺️ แผนในอนาคต

– เรื่อง Wealth เพียงพอแล้ว แต่ยังอยากทำ Product ดีๆ ในตลาด
– ส่งออกก็เป็น market ที่น่าจะ Growth เยอะๆ
– อยากไปที่ๆ เป็น Springboard ก่อน
– Singapore ค่อยไป SEA
– HK ค่อยไป จีน
เพราะว่าคนที่คล้ายๆ จีน จะไปฮ่องกง ถ้าขายดีที่ฮ่องกง จะไปจีนต่อได้
– เหมือน IF น้ำมะพร้าว ที่ไปจดที่ฮ่องกง ขายที่โน้น ตอนนี้เข้าจีน
– เคยไปจีนแล้วไม่เวิร์ค
– คนจีนจะมีชุดความคิดว่า “น้ำมะพร้าวจะต้องขุ่นๆ” (เหมือนน้ำกะทิ)
– บวกกับเค้าขายว่า”กินแล้วหน้าอกใหญ่” 555555555
– IF เองมาทลายความเชื่อนี้ว่ามันใสได้

____________________________________

💗 ต้องหิวให้มากพอ

ตอนนั้นพี่นามโดนถามว่าช่วงเริ่มต้น หัวใจของการปั้นธุรกิจอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ?
– โดนชิงบอกก่อนเลยว่าห้ามตอบว่า ไม่อดทน ไม่ย้อท้อ 5555
– พี่นามบอกว่า ถ้าเราเริ่มธุรกิจเองแบบที่ไม่มีเงินทุน รอดมาได้เพราะว่า “หิว”
– เราจะต้องอยากได้อะไรบางอย่าง
– ถ้าหิวไม่มากพอ จะไม่กระเสือกกระสน !
– ตอนนั้นเรากระหายหิวอะไร ?
– ตอนยังไม่ถึง 100 ล้าน คือ “เส้นการผ่านพ้นความจน”
– จากนั้นก็ “หิวความสำเร็จ” เช่นการได้รับเชิญมาพูดที่นี่ 💓
– และก็อยากออกมาสร้างแบรนด์ที่ชนะแบรนด์เดิมที่เคยทำ
– ตอน 300 ล้าน ก็อยากให้คนที่สร้างมาด้วยกัน enjoy ไปด้วยกัน ให้หุ้น
– ตอนนี้หิว “การออกของแล้วขายดี เวลาลูกค้ามาบอกว่ามันดี !!”
– แบบนี้มันฟินนนนนนนน ~~~~
– กว่าที่จะได้มาสักอย่าง มันยาก กว่าจะ R&D Market ปรับเครื่องจักร (บางทีก็ต้องไปเชื่อมท่อเอง)
– ท่อใน Food Grade ถ้าเราไม่ฉลาดเนี่ย5555 บางทีเชื่อมไปข้างนอกมันเรียบ แต่ข้างในจะเป็นตุ่มๆ
– พวกตุ่มๆ จะสะสมเชื้อ → ล้างไม่ออก
– ต้องเอา Argon อัดเข้าไป เพื่อให้ข้างนอกตะปุ่มแทน ข้างในเรียบ !!!
– ต้องไปทำเพื่อให้ลูกน้องเห็นว่าต้องทำแบบนี้ (แต่ว่าตอนนี้ทำไม่ได้แล้วนะ 555)
– ส่วนตอนนี้ต้องหิวเพื่อใช้เงินแบงค์ 5555

____________________________________

💪🏻 หลักการในการปั้น Brand !

– ใช้เงินในการปั้นแบรนด์น้อยมากกก
– ตอนนี้ยอด 1700 ล้าน แต่ใช้งบ 30 ล้านเอง !!
– เพราะพี่นามเชื่อว่า “ถ้าเราเอาเงินไปทำโฆษณาเยอะ แสดงว่าของไม่ดี”
– ก็เลยเอาเงินไปทุ่มกับของ
– แต่การเอาเงินไปทุ่มกับของ แล้วให้ของมันดี “ก็ต้องสื่อสารว่าของเราดีกว่า”
– อย่าง Product ใหม่ชื่อ Sunshine Dairy นมวัวที่ High protein + Lactose free
– จะเห็นว่า “ชื่อแบรนด์เล็กมากกกกกกกกกกก”
– เพราะว่า อยากจะบอกว่า “อันนี้ขายโปรตีน” ไม่ได้เน้นขายแบรนด์
– 33 g สูงมากกก !!
– ที่เจ้าอื่นไม่ใส่สูงขนาดนี้ เพราะว่าถ้าโปรตีนเยอะจะกลายเป็น Pudding จะหยืดๆ
– ความยากก็เลย จะทำให้มันไม่ข้น ยังดื่มง่ายอยู่
– ซึ่งมาจาก “ความ CARE ของทีม”
– ตอนนั้นก็คือใช้เครื่องจักรที่มา modify กันเอง (20 ล้าน)
– แต่แบรนด์ใหญ่ๆ ใช้เครื่องแพงมาก 200 ล้าน ++
– แถม Shelf life สูงกว่าด้วย !! (24 วัน)
– พอ proof ได้ เป็นคนเดียวที่ทำได้ ทั้งที่ CAPEX มันต่ำ แล้วโปรตีนยังใส่ได้เยอะ
– ถ้ามีคนมา 33g → ขยับไป 35 g ได้เลย เพราะว่าทำเตรียมไว้แล้ว !!!!

____________________________________

🧒🏻 เจ้าอื่นๆ ที่ market ยังใหญ่กว่าเพราะว่าเด็กเล็กๆ กินเยอะกว่าไหม ?

– พี่นามบอกว่าจริงๆ เด็ก Gen Z กิน Tofusan เยอะนะ
– แต่เด็กเล็กๆ มักจะกินนมโรงเรียนค่อนข้างเยอะอยู่แล้ว
– แต่พี่นามมีออก นมถุง 3 เหลี่ยมด้วย (เพิ่งรู้ของพี่นามด้วยยย)

_____________

🐄 นมถั่วเหลืองที่เติมโปรตีนเติมมาจากไหน ?

– Tofusan เติมโปรตีนจากข้าว
– สนับสนุนข้าวไทย เพราะว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ 5555
– แล้วก็เติม Amino acid ให้ครบด้วย จะได้ไม่โดนว่าไม่ดีเท่านมวัว
– อย่างนมผง ที่เป็นกระแสตอนนี้ 5555
– สามารถเหวี่ยงนมจริงๆ ออกมาเป็นผงโดยไม่ต้องเติม Additive ได้

_____________

😂 กิน Tofusan แล้วนมจะใหญ่ไหม ?

– มีวิจัยว่าจะต้องกินประมาณ 2 – 3 ลิตรต่อวันเลยนะ 555555
– พี่นามบอก แนะนำทำหน้าอกไป 55555
– ไม่อยากให้กินอุดหนุนเป็นลูกค้าขนาดนั้น

____________________________________

🕰️ เวลา ตอนนี้จัดสรรมาทำอะไรเป็นหลัก ?

– ตอนนี้ผ่านมา 15 ปีแล้ว ตอนนี้เน้นใช้เวลาส่วนใหญ่ทำอะไรมากที่สุด เพราะเข้าใจว่าช่วงแรกน่าจะเป็น
– CEO มีหน้าที่ ตัดสินใจแก้ปัญหา และ เคาะ ! (โดยเฉพาะเมื่อใหญ่ขึ้น)
– และต้องมีข้อมูลให้เยอะๆ ตอนนี้รู้สึกเก๋าว่าถ้าลูกน้องก้อป ChatGPT มาจับได้ 55
– รวมถึงในอนาคตเวลาที่จะโตขึ้น จะโดนผู้ถือหุ้นว่าเอาได้
– อย่าง Edamameเนี่ยเป็นถั่วเหลืองญี่ปุ่น !! → เป็น Growth engine พยายามจะเอามาแก้ปัญหาในอนาคต
– มีคน under หลายฝ่าย คุยกับ HR บ่อย
– บริษัทที่เน้นความ CARE พี่นามบอกว่า “ถ้าต้องเลือกเข้าข้างบริษัทหรือพนักงาน ให้คิดว่าเข้าข้างพนักงาน 60%”
– เพราะว่า เวลาที่ต่อรองกับใคร แล้วคิดว่า 50%/50% จะเป็นเหมือนเราเข้าข้างตัวเอง
– เสร็จแล้วเค้าจะถอย 60 → 50 พอดี
– อีกคนที่ให้เวลาเยอะคือ “New Business”
– มาจากหลายสายมาก หัวหน้าเป็น Lawyer ! ทัศนคติบวกมา “บวกกับคนอื่น55”
– มีทั้ง Food sci + บัญชี ในองค์กร เหมือนเป็น Avenger
– ตั้งมาบนพื้นฐานว่า Performance + Trust
– ทีมนี้คน Trust มากกว่า Performance !!!
– เพราะฉะนั้นคนเหล่านี้ ทำเพื่อบริษัท คุยกับทุกคนในองค์กร รวมถึงนอกองค์กรได้

____________________________________

🎯 ตั้งเป้าจะเป็นที่หนึ่งในตลาดไหม ? และในอนาคตจะกลายเป็นบริษัทที่เชี่ยวชาญแค่เรื่องนมถั่วเหลืองเลยหรือไปเรื่องอื่นไหม ?

– พี่นามเองไม่ได้คิดว่าเราอยู่ใน Cat เดียวกันกับเจ้าตลาดนมถั่วเหลือง
– แต่เรา “เป็นน้ำเต้าหู้” ไม่ใช่นมถั่วเหลือง 5555555
– Create market ใหม่เพื่อเป็น Leader ใน market นั้นได้ 55
– เป็น Market Leader ในน้ำเต้าหู้ !! ไม่ไปก้าวล่วงในตลาดที่เค้าอยู่ เพราะว่าอยู่คนละตลาด
– อย่างนมวัวก็สร้าง cat ใหม่เป็น “Fancy Milk Drink”(พวกนมถุงเด็ก)

_____________

✅ Tofusan และการรักษ์โลก

– ตอนนี้เองพยายามจะรักษ์โลกให้มากขึ้น
– ทั้งทำขวดเป็นเหลี่ยมๆ เพื่อให้ง่ายกับการขนส่ง
– ทำฉลากแบบที่ฉีกออกได้หมด เพื่อให้ได้ง่ายกับการแยกขยะ
– การ Recycle ขวดทำได้ยาก เพราะว่ามีเชื้อค่อนข้างเยอะ
– เลยเป็นการใช้แล้วทิ้ง แต่จะทิ้งยังไงให้ดีขึ้น
– ขาดการทำขวดแก้วก็ยังมีความเสี่ยงเหมือนกัน
– ในอนาคตจะมีขวดจาก “กระดาษ” ที่ไม่มีแม้โลหะอยู่เลย !!

____________________________________

📖 สำหรับผู้ประกอบการที่อยาก Scale up ควรมีแนวทาง แนวคิด หรือ Skill อะไรบ้าง ?

– พี่นามบอกว่า “จุดนึงที่เรามี wealth ประมาณนึง เราจะต้องคืนให้สังคม”
– การที่คืนให้คนอื่น รู้สึกดีอีกแบบนึง
– เวลาเราอยู่ในกลุ่มที่เป็น giver เยอะๆ
– ถ้า Giver ไปอยู่ในวง Taker เราจะรู้สึกโง่ โดนเอาเปรียบตลอดและจะอยากเลิก Give
– Give คนนี้กำลังสรุปนี้ให้อยู่นะคะทุกคน 555555 💗
– ชีวิตนี้มันมีเรื่องแย่ๆ อยู่แล้ว ถ้าเราไม่เป็น part of it ก็ยังดีกว่า อย่าไป enjoy กับความเทานั้น ถ้าเราเลือกได้
– เราทุกคนที่อ่านอยู่ มีโอกาสที่จะทำเรื่องดีๆ ได้ อยากฝากให้ “ทำเรื่องดีๆ ให้คนอื่น”

____________________________________

ใครอ่านมาจนถึงตรงนี้ก็ เก่งม๊ากกกกกกก อีกเหมือนเคยค่า 🫶🏻

ช่วงนี้เริ่มว่างมากขึ้นนิดนึงเพราะว่าสอบ GMAT เสร็จแย้ววว เย่~~~
ยังไงจะทยอยเอางานเขียนในคลังมาลงให้ทุกคนอ่านกันนะค้า

ไว้พบกันใหม่บทความหน้านะค้า : )
สวัสดีค่ะ

พล

#พลอยเองที่เป็นเภสัชไง #PloyLearnAndShare #ONEClub #ONEClubPhuket #ONEClubBangkok